خداوندا ، ما را در زمرهء كسانى كه هدايت كرده‌اى هدايت فرما . خدايا ، عزمى راسخ و ثبات قدم و استقامتى در كار و هدايت را از تو مىخواهم . و توفيق شكرگزارى در برابر نعمت‌ها ، و عافيت نيكو ، و ادا كردن حق خودت را از تو خواهانم . پروردگارا ، و از تو قلبى سالم ، و زبانى راستگو مىخواهم ، و در برابر آنچه از من مىدانى آمرزش مىطلبم ، و از تو بهترين چيزى را كه به آن دانايى خواستارم ، از شر هر چه به آن عالمى به تو پناه مىآورم ، زيرا كه تو مىدانى و ما نمىدانيم ، و تو داناى نهان‌هايى » . دعاى آن حضرت بعد از نافلهء صبح 387 . على عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله چون دو ركعت نافلهء صبح را قبل از نماز واجب صبح مىخواند به پهلوى راست مىخوابيد و دست راستش را زير گونهء راست مىنهاد ، سپس مىگفت : استمسكت بعروة اللَّه الوثقى الّتى لا انفصام لها ، و استعصمت بحبل اللَّه المتين ، اعوذ باللَّه من فورة العرب و العجم ، و اعوذ باللَّه من شرّ شياطين الانس و الجنّ ، توكّلت على اللَّه ، طلبت حاجتى من اللَّه ، حسبى اللَّه و نعم الوكيل ، لا حول و لا قوّة الّا باللَّه العلىّ العظيم . « چنگ زدم به دستاويز محكم خدا كه هرگز پاره نمىشود ، و چنگ زدم به ريسمان محكم خدا ، و از خشم و تجاوز عرب و عجم ، و از شر شيطان‌هاى انس و جنّ به خدا پناه مىبرم ؛ بر خدا توكل كردم ، حاجتم را از او طلبيدم ، خدا مرا كافى است و خوب وكيلى است . هيچ توانايى و نيرويى بر ترك و عمل نيست مگر به خداى و الا و بزرگ » .